O
tempo
é
esse hiato
dentro
de nós
cujas
horas enroscadas
do
relógio
são
apenas
sua
conseqüência
Trafego
nessa
vala impiedosa
entre
o desejo
e
o possível
entre
a fantasia
e
a realidade
entre
o filme
e
a platéia
entre
o beijo
e
o abraço
Existo
nesse
ínfimo doído
onde
dor e delícia
se
espalham em mim
Às
vezes acho
que
meu coração
habita


Nenhum comentário:
Postar um comentário